Hitchcock legde ooit het verschil tussen "surprise and suspense" als volgt uit: "Een bom onder een tafel die explodeert, dat is een verrassing, maar als iemand weet dat 'ie onder de tafel ligt maar niet wanneer hij ontploft, dat is suspense". In Durak, van de Russische regisseur Yuriy Bykov, is die bom een enorm flatgebouw dat op instorten staat en wordt de suspense met elke minuut die wegtikt ondragelijker, omdat hoe langer gewacht wordt met het ontruimen van het pand, hoe groter de kans is dat de ruim 800 nietsvermoedende bewoners — vooral drugsverslaafden en werkelozen — het niet zullen overleven.
Het woord durak, wat dwaas betekent in het Russisch (en waar ons woord doerak weer van is afgeleid), slaat op Dima, een bescheiden loodgieter in een provinciale stad die tijdens een routineklusje ontdekt dat een uitgeleefd flatgebouw enorme scheuren vertoont en op ieder moment in tweeën kan splijten. De gemeenteraadsleden hebben jarenlang het budget dat beschikbaar was voor reparatiewerkzaamheden in hun zak gestoken. De principiële Dima wil de levens van al die mensen niet op zijn geweten hebben. Daarom besluit hij om de gemeentelijke instanties er midden in de nacht van te overtuigen het gebouw onmiddellijk te ontruimen en daarvoor moet hij het opulente verjaardagsfeest van de burgemeester in een hotel verstoren. Maar als ze tot onmiddellijke ontruiming over gaat, weet de burgermoeder, geeft ze indirect toe dat ze verantwoordelijk is voor het gevaar dat moet worden ontweken
Deze filmmiddag is al geweest Reserveren is niet meer mogelijk.
